به تندی انگشتم را به سوی آسمان تکان دادم
-آنجا را نگاه کن... زمان در حال پرواز است... تو هم میبینی؟
نگاهش کردم، گویی حرفهایم را نمیشنید. سرم را با افسوس به زمین انداختم. با خود اندیشیدم "کاش سایهها نیز چشم داشتند"
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر